Veelgestelde vragen over Santorini

De beste periode is eind april tot begin juni en september tot begin oktober, met milde temperaturen tussen 20-27°C en minder toeristen dan in juli-augustus. In juli en augustus lopen de temperaturen op tot 30-35°C en zijn Oia en het calderapad overvol, vooral rond zonsondergang.

De meltemi, de noordelijke zomerwind, waait het hardst in juli-augustus en kan veerboten en catamarantochten annuleren. Winter (november-maart) is rustig en goedkoop, maar veel hotels, restaurants en boottochten in Oia en Imerovigli sluiten dan.

Een kamer met calderazicht kost in het hoogseizoen 250-600 USD per nacht, tegen 80-150 USD in de schouderseizoenen.

Reken op minimaal 3 volle dagen voor Fira, Oia en een boottocht in de caldera, en 4 tot 5 dagen als je ook Akrotiri, de wijngaarden en een strand in het zuiden wilt zien. Met 5-6 dagen kun je een dagtocht naar Ios, Naxos of Milos toevoegen zonder te haasten. Minder dan 2 dagen betekent meestal alleen Fira en Oia zien, zonder de rest van het eiland of de caldera echt te ervaren. De meeste bezoekers onderschatten de reistijd tussen het zuiden (Akrotiri, Perissa) en het noorden (Oia): reken 30-45 minuten per rit.

Begin met een wandeling over het calderapad tussen Fira en Imerovigli om de vulkanische geografie te begrijpen voordat je verder het eiland op gaat. Boek daarna meteen je zonsondergangsplek in Oia of een catamarantocht, want beide raken snel vol in het hoogseizoen.

Reserveer ook je vervoer (huurauto, quad of transfer) voor de eerste dag, aangezien Athinios en de luchthaven ver van Oia liggen. Plan pas op de tweede of derde dag Akrotiri en de zuidkust in, wanneer je al een gevoel hebt voor de afstanden.

Wacht met de wijngaarden tot je minstens een dag in de caldera hebt doorgebracht, zodat je de context van de vulkanische bodem al kent.

Fira ligt centraal met de meeste bussen en restaurants, maar is 's avonds druk en mist de intimiteit van Oia. Oia heeft de bekendste zonsondergang en de mooiste calderakamers, tegen de hoogste prijzen (250-600 USD per nacht in het hoogseizoen). Imerovigli, bij de rots van Skaros, biedt vergelijkbaar uitzicht als Oia voor 20-30% minder en is rustiger. Firostefani zit tussen Fira en Imerovigli in en combineert wandelafstand tot Fira met minder drukte. Karterados en Messaria, verder landinwaarts, zijn 40-60% goedkoper maar hebben geen calderazicht en vereisen een auto of quad.

Een budgetreiziger komt uit op 60-90 USD per dag: een kamer zonder calderazicht, lokale taverna's en het KTEL-busnet. Een middenklassebudget ligt rond 150-250 USD per dag, met een kamer met gedeeltelijk zicht, een huurauto en een boottocht. Met calderazicht, diners en wijnproeverijen loopt het dagbudget op tot 350-500 USD of meer. Een fles Assyrtiko in een taverna kost doorgaans 20-35 USD, een hoofdgerecht 15-25 USD. Een catamaran-zonsondergangstocht met eten en drinken kost meestal 90-150 USD per persoon.

Santorini is druk, vooral in Fira en Oia tussen juni en augustus rond zonsondergang, maar het eiland heeft genoeg ruimte om de drukte te ontwijken. Wie buiten het hoogseizoen komt of verder zuidwaarts trekt naar Akrotiri, Pyrgos of Megalochori, ervaart een veel rustiger Santorini. De caldera zelf, met de vulkanische kliffen en de witte dorpen erbovenop, is uniek in de Egeische Zee en rechtvaardigt voor de meeste bezoekers de reis. Cruiseschepen zorgen voor druktepieken van enkele uren rond het middaguur in Fira, die 's ochtends vroeg of 's avonds laat makkelijk te vermijden zijn.

Een kamer met calderazicht kost 100-400% meer dan een vergelijkbare kamer zonder zicht, maar geeft toegang tot een privéterras met uitzicht over de vulkaan en de zonsondergang.

Voor een verblijf van 1-2 nachten is het vaak de moeite waard als hoogtepunt van de reis; voor een langer verblijf van een week kan een mix (enkele nachten calderazicht, de rest goedkoper) verstandiger zijn.

Plaatsen als Imerovigli en Firostefani bieden vergelijkbaar zicht als Oia voor een lagere prijs. Zonder calderazicht kun je het uitzicht nog steeds gratis zien vanaf het calderapad of publieke uitkijkpunten in Fira en Oia.

Boek je accommodatie met calderazicht 3-6 maanden vooruit voor de periode juni-september, want deze kamers zijn het eerst volgeboekt. Reserveer een catamaran-zonsondergangstocht en een bezoek aan Nea Kameni en Palea Kameni minstens 1-2 weken vooruit in het hoogseizoen.

Boek de veerboot- of vluchttickets vroeg, vooral vanuit Piraeus, aangezien prijzen stijgen naarmate de datum nadert. Een huurauto of quad kun je meestal enkele dagen vooruit regelen, behalve in juli-augustus wanneer het aanbod snel uitverkocht raakt.

Restaurants met calderazicht in Oia vragen vaak om reservering dezelfde of de vorige dag.

De zonsondergang in Oia valt rond 20:30-20:45 in juni-juli en rond 18:00-18:30 in oktober-november; controleer de exacte tijd per dag. Kom minstens 60-90 minuten van tevoren om nog een goede plek te bemachtigen bij het kasteel van Oia of langs het calderapad. In het hoogseizoen zijn de beste plekken al 2 uur van tevoren bezet. Een alternatief is een plek zoeken bij de windmolens aan de rand van het dorp, waar het iets minder druk is dan bij de kasteelruïne.

Imerovigli en de rots van Skaros bieden een vergelijkbaar zicht op de zonsondergang als Oia, met aanzienlijk minder mensen. Firostefani en het calderapad tussen Fira en Imerovigli zijn goede alternatieven op loopafstand van Fira. Pyrgos, in het binnenland op een heuvel, geeft een panoramisch zicht over het hele eiland bij zonsondergang zonder de zeezicht-drukte van de klifdorpen. Een catamarantocht op het water is een derde optie, weg van elk vasteland-uitkijkpunt. Ook vanaf sommige wijngoederen bij Megalochori en Exo Gonia is de zonsondergang goed te zien, gecombineerd met een wijnproeverij.

Een zonsondergangscruise, meestal 90-150 USD per persoon inclusief eten en drinken, biedt uitzicht op de caldera en de vulkaan zonder de mensenmassa van Oia. De boottocht vaart doorgaans langs Nea Kameni en Palea Kameni voordat hij voor de zonsondergang positie kiest op het water. Vanaf land in Oia is het uitzicht dichter bij de architectuur van het dorp, wat op foto's vaak beter werkt. Bij sterke meltemi-wind kan de tocht wankel varen of worden geannuleerd, terwijl het uitzicht vanaf land daar geen last van heeft.

Ja, een aparte toegangsbijdrage van doorgaans 3-5 USD wordt ter plekke geïnd voor het betreden van de krater op Nea Kameni, bovenop de prijs van de boottocht zelf. De meeste boot- en catamarantochten in de caldera stoppen hier zodat passagiers de vulkanische wandeling kunnen maken. De wandeling naar de actieve krater duurt ongeveer 20-30 minuten over vulkanische rotsen, dus stevig schoeisel is nodig.

De bronnen bij Palea Kameni zijn lauw, meestal 30-35°C, en niet heet zoals bij een geiser; het water is roestbruin door de hoge ijzer- en zwavelconcentratie. Zwemmers springen vanaf de boot in zee en zwemmen naar de warmere, modderige zone dichter bij de bron. Het water kan huid en zwemkleding tijdelijk verkleuren, dus donkere kleding wordt aangeraden. De meeste catamaran- en boottochten naar Nea Kameni combineren dit bezoek met de bronnen als tussenstop.

Nee, er is geen zichtbare lava op Santorini; de laatste vulkanische activiteit met lavastromen op Nea Kameni dateert van 1950. De krater van Nea Kameni is wel nog actief met zwavelgeur en warme grond op enkele plekken, maar zonder vlammen of gloeiende lava. Bezoekers die de vulkaan willen zien, lopen over het vulkanische landschap zelf en bekijken de caldera vanaf de dorpen erboven. De minoïsche uitbarsting die de caldera vormde, vond zo'n 3600 jaar geleden plaats.

Begin 2025 maakte Santorini een reeks van duizenden lichte tot matige aardbevingen mee, waardoor sommige inwoners en toeristen het eiland tijdelijk verlieten en enkele scholen sloten. Sindsdien is de seismische activiteit afgenomen en draait het toerisme weer normaal door, met open hotels, restaurants en boottochten.

Autoriteiten monitoren het gebied continu via de Griekse geologische dienst; grote structurele schade aan toeristische zones bleef uit.

Reizigers die zich zorgen maken, kunnen de actuele situatie vlak voor vertrek navragen bij hun accommodatie of de Griekse autoriteiten, maar een geplande reis hoeft daarvoor niet te worden afgezegd.

Het vulkaancomplex van Santorini, met Nea Kameni als actief centrum, wordt beschouwd als sluimerend maar niet dood; kleine uitbarstingen kwamen laatst voor in 1939-1941 en 1950. Wetenschappers monitoren continu bodemvervorming, gasuitstoot en seismiciteit via meetstations op het eiland. Chr.

wordt niet op korte termijn verwacht, maar kleinere activiteit op Nea Kameni blijft mogelijk. Voor toeristen verandert dit niets aan de dagelijkse veiligheid; bezoeken aan Nea Kameni worden door de Griekse autoriteiten gereguleerd en bij verhoogde activiteit tijdelijk stopgezet.

Chr. en vaak vergeleken met Pompeii; je loopt er tussen bewaarde straten, huizen en fresco's onder een beschermend dak. Ancient Thira is een latere, Griekse en Romeinse nederzetting op een rotsrichel tussen Kamari en Perissa, in de open lucht, met resten van tempels, een agora en woonhuizen.

Akrotiri ligt in het zuidwesten bij de Rode Strand, Ancient Thira ligt op de bergkam tussen Kamari en Perissa. Beide zijn op één dag te combineren, met samen zo'n 2-3 uur bezoektijd.

Bij regen zijn Akrotiri en het Prehistorisch Museum van Thira in Fira goede overdekte opties, net als de wijnkelders van bijvoorbeeld Santo Wines of Koutsoyannopoulos voor een proeverij en museumbezoek. Musea in Fira, zoals het Archeologisch Museum, bieden eveneens droge alternatieven. Regen komt vooral voor tussen november en maart en duurt zelden een hele dag door. Een rustige dag in een taverna in Pyrgos of Megalochori, met uitzicht over de wolken boven de caldera, is ook een aangenaam alternatief.

, die de oorspronkelijke ronde vulkaan liet instorten tot de huidige caldera en de minoïsche beschaving op Kreta trof.

Het is een populaire theorie, met Akrotiri als bewijs van een geavanceerde bronstijdbeschaving die door de uitbarsting werd bedolven, maar geen archeologisch of historisch bewijs bevestigt Santorini definitief als Plato's Atlantis.

Plato's beschrijving dateert van eeuwen na de gebeurtenis en bevat elementen die niet overeenkomen met de vorm van Santorini. Het blijft dus een aantrekkelijke maar onbewezen hypothese, geen vaststaand feit.

Perissa en Kamari, aan weerszijden van de berg Mesa Vouno, hebben zwart vulkanisch zand en de meeste voorzieningen zoals ligbedden, bars en watersport. Perivolos, naast Perissa, is rustiger en populair bij een jonger publiek met strandclubs. De Rode Strand (Red Beach) bij Akrotiri heeft rode vulkanische kliffen en is spectaculair maar klein en soms overvol. Vlychada, met zijn geërodeerde askliffen die op een maanlandschap lijken, is minder druk en heeft een jachthaven met tavernes. Wie geen zwart zand wil dat warm aanvoelt, kan het beste in de vroege ochtend gaan of schoeisel meenemen.

De Rode Strand is doorgaans open, maar het pad direct langs de rode klif is na eerdere instortingen afgesloten voor voetgangers om veiligheidsredenen. Toegang verloopt nu via een zijpad of per boot vanaf Akrotiri, in plaats van over de voormalige klifrand. Het strand zelf is klein, dus in het hoogseizoen (juni-augustus) raakt het snel overvol tussen 10:00 en 16:00 uur. Ga voor rust liever vroeg in de ochtend of kies Vlychada als rustiger alternatief met vergelijkbare vulkanische kliffen.

Ja, het zwarte vulkanische zand op stranden als Kamari en Perissa absorbeert veel warmte en kan in juli-augustus tussen 12:00 en 16:00 uur te heet worden om op blote voeten te lopen. De meeste strandbars verhuren ligbedden met parasol, waardoor je het hete zand kunt vermijden, en slippers zijn aan te raden voor de weg ernaartoe. 's Ochtends vroeg en na 17:00 uur koelt het zand snel af. Perivolos en het zuidelijke deel van Perissa hebben doorgaans iets minder drukte en dus meer ruimte om een koelere plek te vinden.

Zwemmen direct onder de klifdorpen zoals Fira en Oia is beperkt mogelijk, vooral bij de oude haven van Fira en de baai van Ammoudi onder Oia, waar kleine steigers en rotsen toegang geven tot diep, helder water. Er zijn geen grote zandstranden aan de calderakant; het water is er meteen diep door de vulkanische steilte. De meeste catamaran- en boottochten in de caldera bieden een zwemstop bij Palea Kameni of in open water aan. Vanaf Ammoudi springen bezoekers soms van de rotsen, wat enige ervaring en voorzichtigheid vereist.

De vulkanische bodem van Santorini, arm aan organisch materiaal maar rijk aan mineralen, geeft de Assyrtiko-druif een uitgesproken minerale, zoute en frisse smaak die zelden elders wordt geëvenaard.

De wijnstokken worden traditioneel in een korfvorm gesnoeid, kouloura genoemd, die de druiven beschermt tegen de sterke meltemi-wind en de schaarse regen vasthoudt. Santorini is een van de weinige wijnregio's ter wereld die nooit is getroffen door de druifluis phylloxera, waardoor sommige stokken meer dan honderd jaar oud zijn.

Naast Assyrtiko worden ook Aidani en Athiri voor witte wijn geteeld, en Mandilaria en Mavrotragano voor rode wijn, terwijl Vinsanto een zoete, in de zon gedroogde dessertwijn is.

Santo Wines, boven de caldera bij Pyrgos, combineert een grootschalige proeverij met een spectaculair uitzicht en is het meest toegankelijk voor groepen. Venetsanos, dicht bij de oude haven van Fira, biedt eveneens calderauitzicht in een kleinschaliger setting.

Domaine Sigalas, bij Oia, en Estate Argyros staan bekend om hun kwaliteitswijnen en rustigere, meer verdiepende proeverijen. Gavalas, in Megalochori, is een kleinere, familiale kelder die zich richt op traditionele en zeldzame druivensoorten.

Een proeverij van 4-6 wijnen kost doorgaans 15-35 USD per persoon, een uitgebreide proeverij met eten 40-70 USD.

De meeste bezoekers vliegen naar de luchthaven van Santorini, met directe vluchten vanuit Athene (ongeveer 45 minuten) en in de zomer ook vanuit diverse Europese steden. Alternatief is de veerboot vanuit Piraeus, de haven van Athene, met een reistijd van 5-8 uur op een snelle catamaran of 8-9 uur op een conventionele boot. Vanuit andere Cycladen-eilanden zoals Naxos, Paros of Ios varen frequente veerdiensten van 1-3 uur. Alle veerboten en de meeste cruiseschepen komen aan bij de haven van Athinios, aan de westkant van het eiland, van waaruit taxi's en bussen naar Fira en Oia rijden.

Een vlucht vanuit Athene duurt ongeveer 45 minuten en kost doorgaans 60-150 USD, tegenover 5-9 uur en 45-90 USD voor de veerboot vanuit Piraeus. De vlucht is duidelijk sneller, vooral voor wie weinig tijd heeft of via Athene overstapt vanuit het buitenland. De veerboot is goedkoper en laat je onderweg de Egeische Zee en soms andere Cycladen-eilanden zien, maar is gevoeliger voor vertraging of annulering bij sterke wind, vooral de meltemi in de zomer. Voor gezinnen met veel bagage of een auto is de veerboot vaak praktischer dan het vliegtuig.

Bij aankomst in de haven van Athinios stap je van de veerboot rechtstreeks op een steile toegangsweg die naar boven naar Fira en de rest van het eiland leidt. Taxi's, huurauto's en de KTEL-bussen staan bij aankomst klaar, maar in het hoogseizoen kan de rij voor een taxi 30-60 minuten duren. Wie een hotel in Oia of Imerovigli heeft geboekt, regelt bij voorkeur vooraf een transfer, aangezien openbare bussen meestal via Fira rijden. De haven zelf heeft weinig voorzieningen, dus reken niet op eten of grote wachtruimtes.

Ja, cruisepassagiers die aan land gaan in Santorini betalen een gemeentelijke cruiseheffing, geïnd via de rederij of de haven, bedoeld om de druk van massatoerisme op de infrastructuur te compenseren.

Deze heffing komt bovenop eventuele losse excursies, aangezien grote cruiseschepen niet direct kunnen aanmeren en passagiers met kleinere boten naar de oude haven van Fira worden gebracht.

Op piekdagen kunnen meerdere cruiseschepen tegelijk duizenden dagbezoekers naar Fira brengen, wat rond het middaguur tot aanzienlijke drukte leidt. Cruisepassagiers reizen doorgaans per kabelbaan of ezel naar boven vanaf de oude haven.

De kabelbaan van Fira, die de oude haven met de bovenstad verbindt, kost ongeveer 6-8 USD per rit en duurt 3 minuten, met wachttijden tot 30-45 minuten op piekmomenten. De 588 treden ernaast zijn gratis maar steil en, vooral bij warm weer, fysiek zwaar; reken op 30-45 minuten omhoog. Ezels beklimmen dezelfde trap tegen betaling, doorgaans 8-10 USD, maar dierenwelzijnsorganisaties raden dit sterk af vanwege de behandeling van de dieren en het risico op letsel. De meeste bezoekers, vooral cruisepassagiers, kiezen de kabelbaan vanwege tijdsdruk.

Een huurauto is aan te raden als je meerdere regio's wilt combineren, zoals Akrotiri, de wijngaarden in het binnenland en de zuidelijke stranden, in één of twee dagen.

Een quad of scooter is goedkoper (20-35 USD per dag tegenover 35-60 USD voor een kleine auto) en handig voor smalle straten in dorpen als Oia en Pyrgos, maar biedt minder bescherming en is minder geschikt bij regen of sterke meltemi-wind. Parkeren in Fira en Oia is beperkt en vaak op enige afstand van het centrum.

Zonder eigen vervoer kost je verplaatsingen meer tijd via bus of taxi, wat op een kort verblijf van 2-3 dagen een groot deel van je tijd kan opslokken.

Ja, dat is mogelijk dankzij de KTEL-bussen die de belangrijkste dorpen zoals Fira, Oia, Kamari, Perissa en Akrotiri verbinden, met Fira als centraal knooppunt. De dienstregeling is echter minder frequent buiten het hoogseizoen en stopt vaak vroeg in de avond, wat lastig is na een zonsondergangsbezoek in Oia. Taxi's zijn beperkt in aantal en in het hoogseizoen moeilijk te vinden of duur. Georganiseerde dagtochten met ophaal bij het hotel zijn een alternatief voor wie afgelegen plekken zoals Pyrgos of de wijngaarden wil zien zonder eigen vervoer.

Vanuit Santorini zijn Ios, Folegandros, Anafi en Naxos populaire bestemmingen voor een dagtocht per veerboot, met reistijden van 1 tot 2,5 uur. Anafi, het dichtstbijzijnde eiland, is rustig en minder toeristisch, terwijl Ios bekend staat om zijn stranden en nachtleven. Folegandros en Sikinos zijn kleiner en rustiger, met authentieke dorpen en weinig massatoerisme. Georganiseerde dagtochten combineren soms twee eilanden, zoals Ios en een korte stop elders, maar vereisen vroege vertrektijden vanaf Athinios of de oude haven van Fira.

Delos is niet rechtstreeks vanaf Santorini als dagtocht te bereiken; je moet eerst naar Mykonos varen (ongeveer 2-3 uur) en vandaar een korte boot naar het onbewoonde eiland Delos nemen. Dit maakt een bezoek aan Delos vanuit Santorini praktisch een verlengd uitstapje van minstens een dag, of onderdeel van een bredere Cycladen-rondreis met een overnachting op Mykonos of Naxos. Delos, met zijn archeologische overblijfselen van een van de belangrijkste heiligdommen van de Oudheid, is UNESCO-werelderfgoed. Wie meer tijd heeft, combineert Mykonos en Delos met een tussenstop op Naxos of Paros.

Kraanwater op Santorini wordt niet aanbevolen om te drinken vanwege de hoge mineralen- en zoutconcentratie, ook al is het technisch niet altijd onveilig; het eiland heeft weinig natuurlijke zoetwaterbronnen en is afhankelijk van ontzilting en import. De meeste hotels en restaurants bieden gratis of goedkoop flessenwater aan, meestal 1-2 USD per fles in een supermarkt. Douchen en tanden poetsen met kraanwater is geen probleem. Neem voor langere wandelingen, zoals het calderapad tussen Fira en Oia, voldoende flessenwater mee, aangezien er onderweg weinig vulpunten zijn.

De euro is de munteenheid en creditcards worden breed geaccepteerd in hotels, grotere restaurants en de meeste winkels in Fira en Oia. Kleinere taverna's, kiosken, KTEL-bussen en sommige boottochtaanbieders in afgelegen dorpen zoals Pyrgos of Megalochori werken echter nog vaak alleen met contant geld. Geldautomaten zijn ruim aanwezig in Fira en Oia, maar schaarser in kleinere plaatsen, dus haal geld op voordat je het binnenland ingaat. Reken op 20-50 euro contant per dag voor kleine uitgaven zoals lokaal vervoer, ijsjes en fooien.

De meltemi is een sterke, droge noordelijke wind die vooral in juli en augustus over de Cycladen waait, met windstoten die op Santorini regelmatig 6-8 Beaufort bereiken. De wind kan catamarantochten, kleinere veerboten naar Ios of Folegandros en soms zelfs de kabelbaan van Fira tijdelijk stilleggen. Op het vasteland merk je vooral opwaaiend stof en zand op de calderapaden en minder comfortabel terraszitten in Oia en Imerovigli. Wie in juli-augustus reist, plant boottochten en veerbootverbindingen daarom liever niet op de laatste dag van het verblijf, voor het geval van annulering.

In de winter (november-maart) is Santorini rustig, met temperaturen van 10-16°C en aanzienlijk minder toeristen, maar veel hotels, restaurants en boottochten in Oia en Imerovigli sluiten dan volledig. Vluchten en veerboten naar het vasteland zijn minder frequent en gevoeliger voor annulering bij storm.

Wat wel open blijft, zijn delen van Fira, enkele wijnkelders en de belangrijkste archeologische sites zoals Akrotiri, vaak met aangepaste openingstijden.

Voor wie een rustige, betaalbare reis zoekt (kamers vanaf 40-70 USD per nacht) zonder de klassieke zonsondergangsdrukte, is de winter een geldig alternatief, mits je vooraf checkt wat open is.

Santorini werkt redelijk met jonge kinderen dankzij de zwarte zandstranden van Kamari en Perissa, die ondiep aflopend water en strandvoorzieningen bieden. De vele trappen, smalle steegjes en steile paden in Fira en Oia zijn echter minder geschikt voor kinderwagens, en de calderakliffen vormen een aandachtspunt voor jonge kinderen zonder toezicht.

Boottochten naar Nea Kameni en Palea Kameni zijn met wat begeleiding ook voor kinderen vanaf een jaar of 6-7 doenlijk, al is de wandeling over vulkanische rotsen niet geschikt voor de allerkleinsten.

Gezinnen kiezen vaak voor een accommodatie in Kamari of Perissa in plaats van op de calderarand, vanwege het gemakkelijkere strandtoegang en de vlakkere ligging.

Nee, hoewel Santorini wereldwijd bekendstaat als romantische bestemming en veel koppels en pasgetrouwden er de zonsondergang in Oia komen bewonderen, trekt het eiland net zo goed families, vriendengroepen en soloreizigers.

Stranden als Perissa en Kamari, de archeologische sites van Akrotiri en Ancient Thira, en de wijngaarden in het binnenland spreken een breed publiek aan, niet alleen koppels. Sommige hotels en restaurants richten zich specifiek op honeymoon-koppels met privézwembaden en diners met calderazicht, maar dat is een keuze, geen vereiste.

Wie geen romantische sfeer zoekt, kan prima een actieve reis samenstellen met wandelen, watersport, duiken en dagtochten naar andere Cycladen.