Kolejka linowa, schody czy osiołek: jak wjechać ze starego portu w Firze

Wjazd ze starego portu nie jest opcjonalny

Jeśli twoja łódź wysadza cię w starym porcie Firy — czy to tender ze statku wycieczkowego, rejs po kalderze wracający od Nea Kameni, czy mały prom z Thirassii — stoisz na poziomie morza, a sama Fira leży około 220 metrów wyżej, na klifie. Nie ma tu drogi w dół do wody, żadnej łagodnej ścieżki, tylko ściana serpentyn. Każdy, kto wysiada w Skali, jak właściwie nazywa się stary port, ma dokładnie trzy sposoby, by pokonać tę różnicę: kolejkę linową, 588 kamiennych schodów albo osiołka. Ta strona zestawia te trzy opcje twarzą w twarz, dla konkretnej sytuacji osoby, która właśnie zeszła z łodzi i musi szybko podjąć decyzję.

To nie jest przewodnik po tym, czy Santoryn jako całość jest dostępny dla osób o ograniczonej mobilności — to szersze pytanie, wraz z alternatywami dla wszystkich trzech opisanych tu opcji, omawiamy osobno w naszym przewodniku o dostępności. Nie chodzi tu też o to, w której miejscowości się zatrzymać — jeśli zastanawiasz się nad Oią czy Firą na nocleg, to porównanie ma własną stronę. Ta jest węższa i bardziej praktyczna: kolejka, schody czy osiołek, tu i teraz, w starym porcie.

Trzy sposoby na wjazd, obok siebie

	Kolejka linowa	588 schodów	Osiołek
Czas	Około 3 minut	30–45 minut	Około 20–25 minut
Typowy koszt	Rząd kilku euro w jedną stronę (zależnie od roku)	Za darmo	Podobny rząd wielkości co kolejka, czasem więcej
Wysiłek fizyczny	Żaden	Znaczny, zwłaszcza w upale	Niski, ale niekomfortowy dla każdego
Bagaż	Tak, do tego jest przeznaczona	Trudno	Niepraktyczny
Ryzyko kolejki	Wysokie w dni z wycieczkowcami	Niskie	Umiarkowane, mniej zwierząt dostępnych w godzinach szczytu
Najlepsze dla	Pasażerów wycieczkowców z harmonogramem, osób z bagażem	Podróżnych z czasem, dobrym obuwiem i bez pośpiechu	Odwiedzających, którzy chcą oryginalnego przeżycia i poradzą sobie z wsiadaniem i zsiadaniem

Każdą liczbę powyżej traktuj jako rząd wielkości, a nie sztywną wartość. Ceny i czasy kolejek zmieniają się z sezonu na sezon i z roku na rok.

Kolejka linowa: najszybsza, niekoniecznie najtańsza

Kolejka linowa pokonuje długość klifu w około trzy minuty, obejmując wzniesienie 220 metrów, które pieszo zajęłoby niemal godzinę. To opcja stworzona dokładnie do tej sytuacji: dla pasażerów wycieczkowców z ograniczonym czasem, dla każdego podróżującego z walizką na kółkach i dla odwiedzających, którzy po prostu nie chcą wspinać się pod górę w słońcu.

Cena zmieniała się na przestrzeni lat i obecnie mieści się mniej więcej w granicach kilku euro za przejazd w jedną stronę — na tyle, że warto mieć przy sobie drobną gotówkę lub kartę gotową w kiosku, ale nie jest to liczba, którą tu na sztywno podamy, bo to właśnie taka wartość, która szybko się dezaktualizuje między sezonami. Co się nie zmienia, to kompromis: szybkość za cenę kolejki.

W dni, gdy przy wybrzeżu kotwiczy kilka statków wycieczkowych, kolejka do kolejki linowej może ciągnąć się daleko poza platformę i zająć trzydzieści minut lub więcej, zanim dotrzesz do kabiny, mimo że sam przejazd kończy się w mgnieniu oka. Jeśli twój tender z powrotem na statek ma stały harmonogram, uwzględnij w planie możliwe oczekiwanie, zamiast zakładać, że cała transakcja to trzy minuty.

Kolejka linowa działa w obu kierunkach, więc jest równie przydatna przy zjeździe z Firy do łodzi, jak i przy wjeździe. Jeśli wybierasz się na rejs po kalderze albo na wieczorny rejs o zachodzie słońca, zwykle właśnie w ten sposób dotrzesz do wody.

Całodniowy rejs po kalderze

to jeden z popularniejszych powodów, dla których odwiedzający zjeżdżają kolejką linową do Skali rano, a wracają nią w późne popołudnie, więc warto zaplanować przejazd wokół własnych godzin wypłynięcia i powrotu łodzi, a nie na odwrót.

588 schodów: za darmo, wolno i wspólnie z osiołkami

Kamienne schody łączące stary port z Firą liczą dokładnie 588 stopni, zbudowane na długo przed pojawieniem się jakiejkolwiek mechanicznej alternatywy, i nadal są bezpłatne o każdej porze. Dla podróżnych, którzy lubią wspinaczkę albo po prostu nie chcą płacić za trzyminutowy przejazd, to uzasadniona opcja — ale trzeba mieć realistyczne oczekiwania. Większość osób potrzebuje od 30 do 45 minut, by dotrzeć na górę, więcej w południowym upale, a ścieżka jest stroma, momentami nierówna i wygładzona przez pokolenia ludzkich stóp i kopyt.

Ten ostatni szczegół ma znaczenie: schody są dzielone z osiołkami, co oznacza odchody, muchy i wyraźny zapach miejscami, zwłaszcza niżej, bliżej portu. Solidne, zamknięte buty są tu znacznie bardziej przydatne niż sandały. Jeśli robisz to dla samego przeżycia, a nie z konieczności, wczesny poranek albo kilka godzin przed zachodem słońca są zauważalnie przyjemniejsze niż południe, gdy kamień oddaje żar, a tłum pasażerów statków jest najgęstszy.

Schody to w praktyce decyzja jednokierunkowa — zejście jest łatwiejsze dla nóg niż podejście, więc jeśli masz wybór, w którym kierunku iść pieszo, zostaw spacer na zejście z Firy, a nie na wejście od tendra. To zupełnie inna trasa niż dłuższy szlak wzdłuż kaldery z Firy do Oi, który biegnie wzdłuż klifu, a nie w górę niego — nie myl tych dwóch, planując swój dzień.

Przejażdżka na osiołku: co prawda, a co nie

Przejażdżka na osiołku lub mule z portu do góry to jeden z najstarszych obrazów kojarzonych z Santorynem i wciąż jest dostępna — nie ma zakazu tej praktyki, wbrew temu, co można przeczytać w internecie. Zmienił się natomiast limit wagowy wprowadzony w 2018 roku, wprowadzony właśnie po to, by chronić zwierzęta przed przeciążeniem na naprawdę stromej trasie, pokonywanej wiele razy dziennie w wysokim sezonie.

Pasażerowie powyżej tego limitu zostaną zawróceni już w punkcie wsiadania, a nie odmówieni wcześniej, co może być nieprzyjemną niespodzianką, jeśli spodziewałeś się prostej transakcji. Dyskusja nad kolejnymi zasadami dobrostanu zwierząt trwa w kolejnych sezonach, więc zasady w porcie mogą być surowsze niż kilka lat temu.

Poza kwestią wagi, przejażdżka na osiołku po prostu nie jest najwygodniejszą ani najszybszą opcją dla większości odwiedzających. Wsiadanie i zsiadanie wymaga chwili koordynacji na wąskiej, pochyłej ścieżce, tempo jest mniej więcej takie jak przy energicznym marszu pod górę, a zwierząt nie zawsze jest tyle, ile potrzeba, gdy kilka statków przypływa naraz. Nie będziemy mówić, czy jechać, czy nie — to osobista decyzja, a wielu podróżnych robi to codziennie bez problemu — ale wolimy, byś znał fakty (realny, opublikowany limit wagowy; brak całkowitego zakazu; możliwy brak dostępności w ruchliwe dni), niż zakładał z góry, że jest to albo zakazane, albo zagwarantowane.

Którą opcję wybrać, jeśli schodzisz ze statku wycieczkowego

Jeśli twój tender z powrotem na statek ma stały harmonogram, kolejka linowa jest bezpieczniejszym wyborem domyślnym. Czas przejazdu jest krótki i przewidywalny, nawet jeśli kolejka czasem nie jest, a to jedyna z trzech opcji, która wygodnie obsługuje torbę dzienną, aparat czy zwiniętą kurtkę zabraną na wiatr. Pasażerowie z napiętą wycieczką lądową — szybka pętla przez Firę i z powrotem, albo półdniowy wypad do Oi — zwykle lepiej wychodzą na uwzględnieniu dodatkowego czasu na ewentualną kolejkę do wagonika niż na obstawianiu, że schody będą szybsze.

Jeśli nie działasz pod presją czasu, schody to opcja, która nic nie kosztuje i pozwala narzucić własne tempo, a przy okazji stanowi lekki trening z widokiem, który poprawia się z każdym krokiem. Tylko nie próbuj ich po raz pierwszy z bagażem, w japonkach albo o pierwszej po południu w sierpniu.

Osiołek plasuje się pośrodku: nie najszybszy, nie najtańszy, ale ten, który odwiedzający wybierają dla samego przeżycia, a nie dla efektywności. Jeśli to twój powód, by tu być, wejdź w to ze świadomością limitu wagowego i możliwości, że zwierzęta są już zajęte w ruchliwy poranek.

Wpasowanie tego w harmonogram wycieczki

Większość osób czytających ten tekst próbuje rozwiązać problem harmonogramu, a nie tylko transportu: jak wjechać do miasta, zrobić coś wartościowego i zejść z powrotem, zanim odpłynie łódź. Krótka lista tego, co zwykle mieści się w tym oknie czasowym:

• Szybka kawa i przystanek na zdjęcia w Firze albo pobliskim Firostefani, oba na łatwym spacerze od górnej stacji kolejki linowej.

Wycieczka z przewodnikiem po najbardziej znanych punktach widokowych wyspy

, przydatna, jeśli chcesz zobaczyć najważniejsze miejsca bez samodzielnego planowania logistyki.

• Wycieczka lądowa zarezerwowana z wyprzedzeniem, która zwykle obejmuje transport bezpośrednio z portu i całkowicie zdejmuje z ciebie problem kolejki do kolejki linowej.

Jeśli twój statek dobija do brzegu, a ty od razu wybierasz się na wcześniej zarezerwowaną wycieczkę, sprawdź, czy obejmuje ona już wjazd na górę — wiele z nich tak, bo operatorzy dobrze wiedzą, jak zła może być kolejka w dzień z kilkoma statkami. Podróżni jadący samodzielnie z Krety lub z lądu czasem budują cały swój dzień wokół tego portu, czy to

całodniowa wycieczka z Heraklionu

, czy

jednodniowy wypad z Aten

— w obu przypadkach warto ustalić, która z trzech tras pasuje do twojej godziny powrotu, zanim wylądujesz.

Poza starym portem: inne sposoby na zobaczenie kaldery

Nie każda wizyta na klifie Santorynu zaczyna się w Skali. Jeśli zostajesz na noc, a nie tylko przejeżdżasz ze statkiem, prawdopodobnie dotrzesz do Firy lub Oi drogą z lotniska albo z portu promowego w Athinios, i wtedy nic z powyższego nie dotyczy twojego przyjazdu — kolejka, schody i osiołki mają znaczenie konkretnie dla połączenia ze starym portem. Znów stają się istotne za każdym razem, gdy schodzisz do wody: wsiadając na wieczorny rejs wzdłuż kaldery, dołączając do łodzi na wyspy wulkaniczne albo po prostu chcąc zobaczyć Firę z poziomu morza — na zdjęcie, które w końcu robi każdy.

Niezależnie od tego, którą drogę w górę wybierzesz, pamiętaj, że wybór działa w obie strony: opcja pominięta przy wjeździe jest często najlepsza na zjazd, gdy presja czasu już zelżała, a światło lepiej nadaje się do zdjęć nad kalderą.

FAQ: kolejka linowa, schody i osiołki na Santorynie

Czy kolejka linowa to jedyny sposób, by wjechać ze starego portu?

Nie. Można też wejść pieszo po 588 schodach albo pojechać na osiołku. Kolejka linowa jest po prostu najszybszą i najmniej wymagającą fizycznie z tych trzech opcji.

Ile kosztuje kolejka linowa na Santorynie?

Ceny zmieniają się z roku na rok i mieszczą się mniej więcej w granicach kilku euro w jedną stronę. Każdą kwotę znalezioną w internecie traktuj jako orientacyjną, a nie stałą cenę, i przygotuj się na zapłatę gotówką lub kartą w kiosku przy starym porcie w dniu wyjazdu.

Ile czasu zajmuje wejście po 588 schodach?

Większości odwiedzających wejście zajmuje od 30 do 45 minut, dłużej w południowym upale lub przy przerwach na zdjęcia. Schody są strome, momentami nierówne i dzielone z osiołkami, więc solidne buty liczą się bardziej niż szybkość.

Czy osiołki są zakazane na Santorynie?

Nie. Nie ma zakazu przejażdżek na osiołkach. W 2018 roku wprowadzono limit wagowy chroniący zwierzęta, a dyskusja nad kolejnymi zasadami dobrostanu trwa nadal w kolejnych sezonach, ale sama jazda pozostaje legalna i powszechnie dostępna.

Co zrobić, jeśli kolejka do wagonika jest zbyt długa?

W dni z dużym ruchem wycieczkowców kolejka do kolejki linowej może w godzinach szczytu przekraczać trzydzieści minut. Jeśli harmonogram tendra ze statku jest napięty, schody bywają w praktyce szybsze niż stanie w kolejce, nawet jeśli samo wejście trwa dłużej.

Czy mogę wwieźć bagaż kolejką linową w górę lub w dół?

Tak, i to właśnie do tego kolejka jest przeznaczona. Każdy, kto przyjeżdża z walizką na kółkach lub ciężką torbą, powinien skorzystać z kolejki linowej, a nie ze schodów czy osiołka — obie te opcje są niepraktyczne z bagażem.

Która opcja jest najlepsza, jeśli mam na Santorynie tylko kilka godzin?

Dla pasażerów wycieczkowców z napiętym harmonogramem tendra kolejka linowa jest najbezpieczniejszym wyborem, bo jej czas przejazdu jest przewidywalny. Schody zostaw na spokojne zejście później, gdy nie gonisz już godziny odjazdu.